ഹേ കൃഷ്ണാ!

ചൊടിമലരിണയെത്തഴുകാന്‍ വെമ്പും
മുരളികയാവാം കണ്ണാ.
ഹരിമുരളീരവമൊഴുകട്ടേ മമ
നിരുപമ മോഹന കൃഷ്ണാ.

കാളിന്ദീതടവിപിനം തവപദ
കാല്‍ത്താളത്താല്‍ ശാന്തം.
കാളിയദര്‍പ്പമടക്കിയ ദേവാ
കാമിതയാണീ രാധ.

യമുനാതീരവിഹാരീ മാധവ,
മധുരാഭുവനവിഹാരീ,
ഹൃദയം പ്രമദം, വിരഹം കഠിനം
ഹരിനീതന്നേ ശരണം!!